Home -> Medailles -> Onderscheidingen voor wetenschap -> Lorentzmedaille

Lorentzmedaille

Hendrik Antoon Lorentz werd in 1853 te Leiden geboren. Hij studeerde aldaar en promoveerde in 1875. In 1878 werd hij hoogleraar theoretische natuurkunde. Daarnaast werd hij in 1912 benoemd tot extra-ordinarius in verband met zijn Curatorschap van de Teylers Stichting te Haarlem. Hij bleef dit tot zijn emiraat in 1923. Ook was hij o.a. voorzitter van de Zuiderzee Commissie en van de Nederlandse Akademie van Wetenschappen.
Gedurende zijn wetenschappelijke carrière werden hem meerdere onderscheidingen toegekend, waarvan - in 1902 - de Nobelprijs voor Natuurkunde de hoogste was.

Ter gelegenheid van zijn 50-jarig doctorsjubileum in 1925 werd door de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen de Lorentzmedaille ingesteld. Deze gouden medaille kan elke vier jaar worden toegekend aan een wetenschapper wegens bijzondere verdiensten op het gebied van de theoretische natuurkunde.

Het is een ronde medaille met een middellijn van 80 millimeter. De voorzijde vertoont het naar links gewende borstbeeld van Professor Lorentz binnen het omschrift "HENDRIK.ANTOON.LORENTZ.1925". Links van borstbeeld, beginnend onder de "H" van "HENDRIK", staat in kleine letters de naam van de medailleur te lezen: "TOON DUPUIS".
Op de keerzijde is aan de linkerzijde een palmtak geplaatst. Het omschrift luidt: "TOEGEWEZEN DOOR DE KONINKLIJKE AKADEMIE VAN WETENSCHAPPEN TE AMSTERDAM".


Literatuur

"Academia Lugduno Batava in Nummus", door mr. N.F. Hofstee, 1980