Home -> Medailles -> Dapperheidsonderscheidingen -> Medaille voor Moed en Trouw

Medaille voor Moed en Trouw

Ingesteld bij Koninklijk besluit no. 102 van 24 januari 1839 (Indisch Staatsblad van 1839, no. 27) als beloning voor inlandse militairen die zich hebben onderscheiden door daden van moed en trouw, in Nederlands-Indië aan de dag gelegd.
De zilveren medaille werd toegekend voor uitstekende daden van moed en trouw of herhaalde daden van moed en trouw door een inlander die al in het bezit was van een bronzen medaille.

Buiten de medaille ontving de gedecoreerde tevens een toelage op zijn soldij. Voor de zilveren medaille was dit een halve betaling van het soldij en bij de bronzen medaille 1/3e van het soldij. De toelage bleef gelden tot aan de pensionering van de gedoceerde. Had de gedecoreerde echter meer als vijftien jaar gediend, dan werd de toelage ook na het pensioen nog genoten.

Het is een ronde medaille, met een middellijn van 35 millimeter en een gestylleerd golvende rand. De voorzijde vertoont de tekst "VOOR MOED EN TROUW IN NEDERLANDSCH INDIE". Langs de rand is de tekst "UIT NAAM DES KONINGS" te lezen.
Er zijn twee verschillende keerzijdes bij de medaille, één met een Javaanse en één met een Maleisische vertaling van de tekst op de voorzijde.
Het ontwerp van de medaille is van P.W. van Goor. De rand is ontworpen door Raden Saleh.

Naar het batonsoverzichtNaar het batonsoverzicht

Oorspronkelijk had de medaille een effen Nassausch blauw lint, daar "de Inlanders het oranje-lint niet schoon zullen dragen". Bij Koninklijk besluit no. 17 van 14 november 1869 werd dit echter teruggedraaid en werd besloten dat de Medaille voor Moed en Trouw voortaan aan het lint van de Militaire Willems-Orde zou worden gedragen.

Bij Koninklijk besluit no. 76 van 3 juli 1865 was al besloten dat de medaille op dezelfde manier zou worden uitgereikt als zijnde de Militaire Willems-Orde. Daarnaast werd de Medaille bij Koninklijk besluit no. 41 van 23 september 1886 ook opengesteld voor inlandsche militairen dienende buiten het KNIL. Hierbij moet gedacht worden aan inlanders die bij de Koninklijke Marine of de Gouvernementsmarine dienden.

Aan de verlening van de Medaille van Moed en Trouw kwam een einde toen zij bij Koninklijk besluit no. 63 van 7 maart 1898 werd afgeschaft en vervangen door het Kruis voor Moed en Trouw. Er waren toen 89 zilveren en 1.156 bronzen medailles toegekend. Ontvangers van de medaille mochten er voor kiezen om de medaille in te wisselen tegen het kruis.


Literatuur

Bepaling dat de bij het besluit van 18 November 1866, no. 20, goedgekeurde en gearresteerde tarieven, behoorende tot het algemeen reglement van administratie voor de Landmagt in Nederlandsch-IndiŽ, in het staatsblad van Nederlandsch-IndiŽ zullen worden opgenomen. (Tarief No. 47: RIDDER-SOLDIJ VOOR DE MILITAIRE WILLEMS-ORDE EN DE MEDAILLE VOOR MOED EN TROUW)., Staatsblad van Nederlandsch-IndiŽ voor 1867, no. 16a
Artikel 7 van het Koninklijk besluit van 24 Januarij 1839 no. 102 (Indisch Staatsblad no. 27), van toepassing verklaard op de inlandsche policie-beambten in Nederlandsch IndiŽ, Bijblad No. 113 bij het Indisch Staatsblad 1858

Bax, dr. W.F. (1973, integrale herdruk). Ridderorden, eereteekenen, draagteekens en penningen, betreffende de Weermacht van Nederland en KoloniŽn (1813-heden). Maastricht: A.G. van der Dussen B.V.
Hengel, G.H. van (1853). De Nederlandsche Ridderorden en Onderscheidingen of Eereteekenen. Velp: G.H. van Hengel Jr., p. 50-53.
Meijer, H.G., C.P. Mulder & B.W. Wagenaar (1984). Orders and Decorations of the Netherlands. Venray: eigen uitgave, p. 67-68.
Sabron, F.H.A. (2000, integrale herdruk). De Militaire Willems-Orde. Geschiedenis van haar ontstaan, met aanteekeningen bij de Wet en het Reglement van de Orde. ís-Gravenhage: Kanselarij der Nederlandse Orden.